miasto / morze / Włochy

Triest Włochy

Triest

Udało nam się dotrzeć około 20.00 do Triestu we Włoszech pod koniec sierpnia. Przywitały nas ostatnie promyki słońca. Triest jest położony tuż przy granicy ze Słowenią. W zasadzie granica znajduje się już przy obrzeżach miasta.

Triest – historia

Rzymskie ruiny w mieście Triest obejmują teatr i bramę. Dzwonnica katedry San Giusto zawiera część rzymskiej świątyni. Stare niemieckie (austriackie) miasto, zwane Triest, zostało zbudowane wokół Monte Giusto, wzgórza, nad którym dominuje Castello (1470–1680), obecnie mieszczące średniowieczne muzeum, oraz katedra San Giusto, utworzona w XIV wieku przez połączenie dwóch wcześniejszych kościołów. Nowoczesne miasto, zapoczątkowane w 1719 r. na równinie przylegającej do zatoki, charakteryzuje się szerokimi ulicami i typową XVIII-wieczną barokową zabudową XIX-wieczną architekturą neoklasyczną. W latach 50. XIX wieku w pobliżu wybudowano zamek Miramare dla arcyksięcia Maksymiliana (późniejszego cesarza Meksyku Maksymiliana). Zobacz Bazylikę Superga w Turynie.

Sam Triest był miastem liczącym około 5700 mieszkańców, kiedy Karol VI ogłosił go wolnym portem cesarskim w 1719 r., populacja miasta osiągnęła 156 000 w 1891 r. Triest stał się zamożnym miastem głównym i jednocześnie portem Cesarstwa Austro-Węgierskiego. Służył jako siedziba austriackich linii żeglugowych, zajmujących się handlem morskim.

 

W austriackim spisie ludności z 1910 r. miasto liczyło prawie 230 tyś. a prawie dwie trzecie ludności miasta stanowili Włosi, reszta to Słoweńcy i Chorwaci, inni obywatele austriaccy (w tym Niemcy) oraz obcokrajowcy. Przewaga włoska była podstawą, na której w tajnym traktacie londyńskim z 26 kwietnia 1915 r. Wielka Brytania, Francja i Rosja zgodziły się oddać miasto Włochom po zakończeniu I wojny światowej. Triest został zajęty przez wojska włoskie w 1918 roku.

Zobacz Turyn

II wojna światowa

Triest został zajęty w 1943 r. przez Niemców, którzy zamierzali utrzymać go jako południowe ujście do morza dla III Rzeszy. Gdy wojna dobiegła końca, partyzanci marszałka Tity zbliżyli się ze wschodu; alianci również chcieli wyzwolić miasto. Niemiecki garnizon poddał się wojskom Nowej Zelandii 2 maja 1945 roku, ale miasto zostało przejęte przez Jugosławię. Traktat pokojowy z Włochami podpisany w Paryżu w 1947 r. utworzył Wolne Terytorium Triestu, które miało być gwarantowane przez Radę Bezpieczeństwa ONZ. Został on tymczasowo podzielony na strefy północną i południową: Strefa A, która obejmowała miasto i jego północne zaplecze, została oddana pod administrację wojskową amerykańsko-brytyjską, a strefa B, na południe od miasta, została oddana pod administrację jugosłowiańską.

Status Wolnego Terytorium był niewykonalny i natychmiast po ratyfikacji traktatu nastąpił impas. Po niepowodzeniu brytyjskich i amerykańskich propozycji włączenia Wolnego Terytorium do Włoch (1948) lub podziału go między Włochy i Jugosławię, negocjacje w 1954 roku zaowocował porozumieniem przyznającym Strefę B i część Strefy A do Jugosławii (523 kilometry kwadratowe) oraz pozostałą część Strefy A (236 kilometrów kwadratowych) do Włoch. Włochy zgodziły się utrzymać Triest jako wolny port, a rządy włoski i jugosłowiański zgodziły się na specjalny statut regulujący prawa mniejszości narodowych po obu stronach linii demarkacyjnej. Na mocy traktatu z października 1975 r. Włochy zrzekły się wszelkich roszczeń do strefy B, ostatecznie ustalając status regionu.

 

W 1963 Triest został wyznaczony na stolicę nowo utworzonego autonomicznego regionu Friuli-Wenecja Julijska.

Kawa w Trieście

Uważa się, że kawa przybyła do Włoch w 1570 r., kiedy lekarz Prospero Alpini przywiózł z Egiptu ziarna kawy, aby sprzedawać je w weneckich aptekach. Chociaż napój natychmiast zyskał uznanie, wzbudził podejrzenia i skojarzenia z islamem. Katolicy nazwali go „napojem diabła” i zmobilizowali papieża Klemensa VIII, aby go zakazał. Ale po jednym łyku Papież oświadczył, że jest tak dobry, że nie powinien być zarezerwowany wyłącznie dla „niewiernych”. W połowie XVII wieku w Wenecji i Wiedniu powstały eleganckie kawiarnie, a kawa była czczona jako luksusowy napój, którym cieszyli się arystokraci i intelektualiści.

W każdym włoskim mieście gdzie jesteśmy, słychać rytm dnia, który zaczyna się w kawiarni. Ale w Trieście, mieście na północno-wschodnim wybrzeżu Włoch, ten rytm ma niespodziankę. Zajrzyj do dowolnej tutejszej kawiarni, a oprócz znajomego brzęku kubków i syczenia parującego mleka, usłyszysz ludzi zamawiających mini cappuccino. To właśnie w Trieście produkowana jest pyszna kawa Illy znana na całym świecie.

Piazza Unità d’Italia.

Główny plac miasta nosi nazwę Piazza Unità d’Italia. Znajdują się tutaj piękne kamienice i pałace, a także najsłynniejsze kawiarnie np. Caffè degli Specchi. Warto usiąść i zatrzymać się na chwilę. Miasto nie wygląda architektonicznie na włoskie, wydać tutaj wpływy panowania austriackiego, przemieszane ze stylem włoskim. Piazza Unità d’Italia jest uznawany za jeden z najpiękniejszych placów w całych Włoszech. W sąsiedztwie słynnego placu stoi wysunięte w głąb morza Molo Audace. To stąd odchodzą statki wycieczkowe, które zabierają turystów. Z pokładu statku można cieszyć oczy panoramą nadmorskiej części starego miasta. Mieliśmy okazję podziwiać w Treście zachód słońca przy Castello di San Giusto.

Zobacz: San Siro i Salerno

No Comments

    Leave a Reply